предопределя́ть
predetermine, predestine, foreordain
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | предопределя́ю | бу́ду предопределя́ть |
| ты | предопределя́ешь | бу́дешь предопределя́ть |
| он/она́/оно́ | предопределя́ет | бу́дет предопределя́ть |
| мы | предопределя́ем | бу́дем предопределя́ть |
| вы | предопределя́ете | бу́дете предопределя́ть |
| они́ | предопределя́ют | бу́дут предопределя́ть |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | предопределя́й |
| вы | предопределя́йте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | предопределя́л |
| feminine | предопределя́ла |
| neuter | предопределя́ло |
| plural | предопределя́ли |
Participles
| Active present | predetermining, preconditioning, decisive, crucial, pivotal, fateful | |
|---|---|---|
| Active past | predetermining, which predetermined, that presupposed | |
| Passive present | predetermined, predeterminable, foreordained | |
| Passive past | ||
| Gerund present | предопределя́я | while doing (present) |
| Gerund past | предопределяв предопределявши | while doing (past) |






















