фоне́тик
noun, masculine, inanimate, countable
rare- 1.
phonetics
Он изучает фонетик на первом курсе. - He studies phonetics in his first year.
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nom.nominative | фоне́тик | фоне́тики |
| gen.genitive | фоне́тика | фоне́тиков |
| dat.dative | фоне́тику | фоне́тикам |
| acc.accusative | фоне́тик | фоне́тики |
| inst.instrumental | фоне́тиком | фоне́тиками |
| prep.prepositional | фоне́тике | фоне́тиках |























