взмоли́ться
verb, perfective
Rarely used word (top 9,000)
beg, implore
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | взмолю́сь |
| ты | - | взмо́лишься |
| он/она́/оно́ | - | взмо́лится |
| мы | - | взмо́лимся |
| вы | - | взмо́литесь |
| они́ | - | взмо́лятся |
Note: Stress change.
| Imperative | |
|---|---|
| ты | взмоли́сь |
| вы | взмоли́тесь |
| Past | |
|---|---|
| masculine | взмоли́лся |
| feminine | взмоли́лась |
| neuter | взмоли́лось |
| plural | взмоли́лись |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | imploring, pleading, begging, who has implored, who has pleaded | |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | взмоли́вшись взмоля́сь | while doing (past) |






















