отка́зчик
nounmasculineanimatecountablevery rarely used (#43925)
- 1.
conscientious objector
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nom.nominative | отка́зчик | отка́зчики |
| gen.genitive | отка́зчика | отка́зчиков |
| dat.dative | отка́зчику | отка́зчикам |
| acc.accusative | отка́зчика | отка́зчиков |
| inst.instrumental | отка́зчиком | отка́зчиками |
| prep.prepositional | отка́зчике | отка́зчиках |
Word familyотка́зPRO
- отка́зrefusal
- отка́зчикconscientious objector
- отка́зыватьсяto refuse; to abstain from; to abandon
Contributions
Lucian edited noun basics 7 years ago.



















