урыва́ть
snatch
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | урыва́ю | бу́ду урыва́ть |
| ты | урыва́ешь | бу́дешь урыва́ть |
| он/она́/оно́ | урыва́ет | бу́дет урыва́ть |
| мы | урыва́ем | бу́дем урыва́ть |
| вы | урыва́ете | бу́дете урыва́ть |
| они́ | урыва́ют | бу́дут урыва́ть |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | урыва́й |
| вы | урыва́йте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | урыва́л |
| feminine | урыва́ла |
| neuter | урыва́ло |
| plural | урыва́ли |
Participles
| Active present | snatching, grabbing, seizing | |
|---|---|---|
| Active past | snatching (a moment/time), stealing (a moment/time), seizing (an opportunity) | |
| Passive present | snatched, grabbed, managed (about time or a moment) | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | урыва́я | while doing (present) |
| Gerund past | урывав урывавши | while doing (past) |






















