благоуго́дный
- 1.
pleasing to God; pious
Он вёл благоугодную жизнь. - He led a life pleasing to God.
Declension
| благоуго́дн- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| nom.nominative | -ый благоуго́дный | -ая благоуго́дная | -ое благоуго́дное | -ые благоуго́дные |
| gen.genitive | -ого благоуго́дного | -ой благоуго́дной | -ого благоуго́дного | -ых благоуго́дных |
| dat.dative | -ому благоуго́дному | -ой благоуго́дной | -ому благоуго́дному | -ым благоуго́дным |
| acc.accusative | -ый благоуго́дный | -ую благоуго́дную | -ое благоуго́дное | -ые благоуго́дные |
| inst.instrumental | -ым благоуго́дным | -ой благоуго́дной | -ым благоуго́дным | -ыми благоуго́дными |
| prep.prepositional | -ом благоуго́дном | -ой благоуго́дной | -ом благоуго́дном | -ых благоуго́дных |
Comparatives
| comparative | благоуго́днее |
|---|
Short forms
| m | благоуго́ден |
|---|---|
| f | благоуго́дна |
| n | благоуго́дно |
| pl | благоуго́дны |























