вызнава́ть
to find out, to ascertain, to discover
Example:Он пытался вызнавать их планы.
He tried to find out their plans.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | вызнаю́ | бу́ду вызнава́ть |
| ты | вызнаёшь | бу́дешь вызнава́ть |
| он/она́/оно́ | вызнаёт | бу́дет вызнава́ть |
| мы | вызнаём | бу́дем вызнава́ть |
| вы | вызнаёте | бу́дете вызнава́ть |
| они́ | вызнаю́т | бу́дут вызнава́ть |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | вызнава́й |
| вы | вызнава́йте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | вызнава́л |
| feminine | вызнава́ла |
| neuter | вызнава́ло |
| plural | вызнава́ли |
Participles
| Active present | inquiring, investigative, ascertaining, finding out, discovering | |
|---|---|---|
| Active past | who was finding out, who was ascertaining, who was investigating | |
| Passive present | ascertainable, discoverable, detectable | |
| Passive past | ||
| Gerund present | вызнавая | while doing (present) |
| Gerund past | вызнавав вызнававши | while doing (past) |
Contributions
Lisa edited verb basics 6 years ago.






















