мя́мливший
participleparticiple active past of мя́млить
- 1.
mumbling, hesitating, stammering
Он отвечал мямлившим голосом.
He answered in a mumbling voice.
Declension
| мя́мливш- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий мя́мливший | -ая мя́млившая | -ее мя́млившее | -ие мя́млившие |
| Gen.Genitive | -его мя́млившего | -ей мя́млившей | -его мя́млившего | -их мя́мливших |
| Dat.Dative | -ему мя́млившему | -ей мя́млившей | -ему мя́млившему | -им мя́млившим |
| Acc.Accusative | -его -ий мя́млившего мя́мливший | -ую мя́млившую | -ее мя́млившее | -их -ие мя́мливших мя́млившие |
| Inst.Instrumental | -им мя́млившим | -ей -ею мя́млившей мя́млившею | -им мя́млившим | -ими мя́млившими |
| Prep.Prepositional | -ем мя́млившем | -ей мя́млившей | -ем мя́млившем | -их мя́мливших |
Short forms
-Word familyмя́млитьPRO
- мя́млитьto mumble
- промя́млитьto babble



















