наве́явший
participle active past of наве́ять
evocative, inspiring, suggestive (of)
Example:Наве́явший воспоминания рассказ.
A story evocative of memories.
Declension
| наве́явш- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| nom.nominative | -ий наве́явший | -ая наве́явшая | -ее наве́явшее | -ие наве́явшие |
| gen.genitive | -его наве́явшего | -ей наве́явшей | -его наве́явшего | -их наве́явших |
| dat.dative | -ему наве́явшему | -ей наве́явшей | -ему наве́явшему | -им наве́явшим |
| acc.accusative | -его -ий наве́явшего наве́явший | -ую наве́явшую | -ее наве́явшее | -их -ие наве́явших наве́явшие |
| inst.instrumental | -им наве́явшим | -ей -ею наве́явшей наве́явшею | -им наве́явшим | -ими наве́явшими |
| prep.prepositional | -ем наве́явшем | -ей наве́явшей | -ем наве́явшем | -их наве́явших |






















