отымавший
participle active past of отыма́ть
that was taking away, that was depriving
Example:Это была рука, отымавшая у него последнюю надежду.
It was a hand that was taking his last hope away from him.
Declension
| отымавш- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| nom.nominative | -ий отымавший | -ая отымавшая | -ее отымавшее | -ие отымавшие |
| gen.genitive | -его отымавшего | -ей отымавшей | -его отымавшего | -их отымавших |
| dat.dative | -ему отымавшему | -ей отымавшей | -ему отымавшему | -им отымавшим |
| acc.accusative | -его -ий отымавшего отымавший | -ую отымавшую | -ее отымавшее | -их -ие отымавших отымавшие |
| inst.instrumental | -им отымавшим | -ей -ею отымавшей отымавшею | -им отымавшим | -ими отымавшими |
| prep.prepositional | -ем отымавшем | -ей отымавшей | -ем отымавшем | -их отымавших |






















