сглотну́ть
to swallow, to gulp
Example:Он сглотнул от волнения.
He swallowed from excitement.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | сглотну́ |
| ты | - | сглотнёшь |
| он/она́/оно́ | - | сглотнёт |
| мы | - | сглотнём |
| вы | - | сглотнёте |
| они́ | - | сглотну́т |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | сглотни́ |
| вы | сглотни́те |
| Past | |
|---|---|
| masculine | сглотну́л |
| feminine | сглотну́ла |
| neuter | сглотну́ло |
| plural | сглотну́ли |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | having swallowed, who swallowed | |
| Passive present | - | |
| Passive past | swallowed | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | сглотну́в сглотнувши | while doing (past) |






















