плю́хавший
participle active past of плю́хать
- 1.
plopping, thudding, splashing, dropping heavily
Плюхавший комок глины оставил след.
The plopping lump of clay left a mark.
Declension
| плю́хавш- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий плю́хавший | -ая плю́хавшая | -ее плю́хавшее | -ие плю́хавшие |
| Gen.Genitive | -его плю́хавшего | -ей плю́хавшей | -его плю́хавшего | -их плю́хавших |
| Dat.Dative | -ему плю́хавшему | -ей плю́хавшей | -ему плю́хавшему | -им плю́хавшим |
| Acc.Accusative | -его -ий плю́хавшего плю́хавший | -ую плю́хавшую | -ее плю́хавшее | -их -ие плю́хавших плю́хавшие |
| Inst.Instrumental | -им плю́хавшим | -ей -ею плю́хавшей плю́хавшею | -им плю́хавшим | -ими плю́хавшими |
| Prep.Prepositional | -ем плю́хавшем | -ей плю́хавшей | -ем плю́хавшем | -их плю́хавших |
Short forms
-Word familyплю́хатьPRO
- плю́хатьto plump down; to flop
- плю́хатьсяto flop down; to fall with a plop



















