позоримый
participle passive present of позо́рить
- 1.
disgraced, shamed, dishonored
Позоримый политик был вынужден уйти в отставку.
The disgraced politician was forced to resign.
Examples
Постоянно позоримый начальником сотрудник решил уйти.
The employee, who was constantly humiliated by his boss, decided to leave.
Позоримый в прессе политик пытался оправдаться.
The politician who was being discredited in the press tried to justify himself.
Позоримый всеми человек чувствовал себя одиноким.
The man who was disgraced by everyone felt lonely.
Declension
| позорим- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| nom.nominative | -ый позоримый | -ая позоримая | -ое позоримое | -ые позоримые |
| gen.genitive | -ого позоримого | -ой позоримой | -ого позоримого | -ых позоримых |
| dat.dative | -ому позоримому | -ой позоримой | -ому позоримому | -ым позоримым |
| acc.accusative | -ого -ый позоримого позоримый | -ую позоримую | -ое позоримое | -ых -ые позоримых позоримые |
| inst.instrumental | -ым позоримым | -ой -ою позоримой позоримою | -ым позоримым | -ыми позоримыми |
| prep.prepositional | -ом позоримом | -ой позоримой | -ом позоримом | -ых позоримых |
Short forms
| m | позорим |
|---|---|
| f | позорима |
| n | позоримо |
| pl | позоримы |



















