рассмешённый
participle passive past of рассмеши́ть
amused, made to laugh
Example:Он выглядел рассмешённым.
He looked amused.
Declension
| рассмешённ- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| nom.nominative | -ый рассмешённый | -ая рассмешённая | -ое рассмешённое | -ые рассмешённые |
| gen.genitive | -ого рассмешённого | -ой рассмешённой | -ого рассмешённого | -ых рассмешённых |
| dat.dative | -ому рассмешённому | -ой рассмешённой | -ому рассмешённому | -ым рассмешённым |
| acc.accusative | -ого -ый рассмешённого рассмешённый | -ую рассмешённую | -ое рассмешённое | -ых -ые рассмешённых рассмешённые |
| inst.instrumental | -ым рассмешённым | -ой -ою рассмешённой рассмешённою | -ым рассмешённым | -ыми рассмешёнными |
| prep.prepositional | -ом рассмешённом | -ой рассмешённой | -ом рассмешённом | -ых рассмешённых |
Short forms
| m | рассмешён |
|---|---|
| f | рассмешена |
| n | рассмешено |
| pl | рассмешены |






















