сюрике́н
noun, masculine, inanimate, countable
rare- 1.
shuriken; throwing star
Ниндзя бросил сюрикен в мишень. - The ninja threw a shuriken at the target.
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nom.nominative | сюрике́н | сюрике́ны |
| gen.genitive | сюрике́на | сюрике́нов |
| dat.dative | сюрике́ну | сюрике́нам |
| acc.accusative | сюрике́н | сюрике́ны |
| inst.instrumental | сюрике́ном | сюрике́нами |
| prep.prepositional | сюрике́не | сюрике́нах |























