удовлетвори́ться
- 1.
to be satisfied (reflexive)
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | удовлетворю́сь |
| ты | - | удовлетвори́шься |
| он/она́/оно́ | - | удовлетвори́тся |
| мы | - | удовлетвори́мся |
| вы | - | удовлетвори́тесь |
| они́ | - | удовлетворя́тся |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | удовлетвори́сь |
| вы | удовлетвори́тесь |
| Past | |
|---|---|
| masculine | удовлетвори́лся |
| feminine | удовлетвори́лась |
| neuter | удовлетвори́лось |
| plural | удовлетвори́лись |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | satisfied, content, appeased | |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | удовлетвори́вшись удовлетворя́сь | while doing (past) |
Word family
- удовлетворе́ниеsatisfaction
- удовлетвори́тьсяto be satisfied (reflexive)
- удовлетворя́тьсяto be satisfied (reflexive)
удовлетвори́ть groupPRO
(Derived from довлетвори́ть.)
| Verb | Prefix | Meaning |
|---|---|---|
| удовлетвори́ть | у- | to satisfy |
| удовлетвори́ться | - | to be satisfied (reflexive) |
LockedUnlock verb prefix groups
Contributions
luke.hess97 edited translation 1 year ago.























