вознаме́риться
verb, perfective
Very rarely used word (top 20,000)
to intend, to resolve, to decide
Example:Он вознамерился уехать за границу.
He intended to go abroad.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | вознаме́рюсь |
| ты | - | вознаме́ришься |
| он/она́/оно́ | - | вознаме́рится |
| мы | - | вознаме́римся |
| вы | - | вознаме́ритесь |
| они́ | - | вознаме́рятся |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | вознаме́рься |
| вы | вознаме́рьтесь |
| Past | |
|---|---|
| masculine | вознаме́рился |
| feminine | вознаме́рилась |
| neuter | вознаме́рилось |
| plural | вознаме́рились |
Participles
| Active present |
| |
|---|---|---|
| Active past | who intended, having intended, resolved, determined | |
| Passive present |
| |
| Passive past |
| |
| Gerund present |
| |
| Gerund past | вознаме́рившись вознаме́рясь | while doing (past) |






















