заскули́ть
verb, perfective
Very rarely used word (top 20,000)
to start to whine, to start to whimper
Щенок заскулил, когда его оставили одного.
The puppy started to whimper when it was left alone.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | заскулю́ |
| ты | - | заскули́шь |
| он/она́/оно́ | - | заскули́т |
| мы | - | заскули́м |
| вы | - | заскули́те |
| они́ | - | заскуля́т |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | заскули́ |
| вы | заскули́те |
| Past | |
|---|---|
| masculine | заскули́л |
| feminine | заскули́ла |
| neuter | заскули́ло |
| plural | заскули́ли |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | whining, whimpering, that has whined, that has whimpered | |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | заскули́в заскуливши | while doing (past) |
Contributions
Lisa edited verb basics 6 years ago.






















