изъя́вший
participle active past of изъя́ть
- 1.
who confiscated, who seized, who removed
Изъявший улики детектив представил их суду.
The detective who seized the evidence presented it to the court.
Examples
Инспектор, изъявший поддельные деньги, доложил начальству.
The inspector who confiscated the counterfeit money reported to his superior.
Declension
| изъя́вш- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий изъя́вший | -ая изъя́вшая | -ее изъя́вшее | -ие изъя́вшие |
| Gen.Genitive | -его изъя́вшего | -ей изъя́вшей | -его изъя́вшего | -их изъя́вших |
| Dat.Dative | -ему изъя́вшему | -ей изъя́вшей | -ему изъя́вшему | -им изъя́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий изъя́вшего изъя́вший | -ую изъя́вшую | -ее изъя́вшее | -их -ие изъя́вших изъя́вшие |
| Inst.Instrumental | -им изъя́вшим | -ей -ею изъя́вшей изъя́вшею | -им изъя́вшим | -ими изъя́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем изъя́вшем | -ей изъя́вшей | -ем изъя́вшем | -их изъя́вших |



















