обезору́жить
rare #21845
- 1.
to disarm
Examples
Её искренняя улыбка обезоружила даже строгого начальника.
Her sincere smile disarmed even the strictest boss.
Полиция быстро обезоружила преступника на месте.
The police quickly disarmed the criminal at the scene.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | обезору́жу |
| ты | - | обезору́жишь |
| он/она́/оно́ | - | обезору́жит |
| мы | - | обезору́жим |
| вы | - | обезору́жите |
| они́ | - | обезору́жат |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | обезору́жь |
| вы | обезору́жьте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | обезору́жил |
| feminine | обезору́жила |
| neuter | обезору́жило |
| plural | обезору́жили |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | disarming, having disarmed | |
| Passive present | - | |
| Passive past | disarmed | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | обезору́жив обезоруживши | while doing (past) |
Word familyобезору́житьPRO
- обезору́житьto disarm
- обезору́живатьto disarm



















