оплодотвори́ть
- 1.
to fertilize; to inseminate
Оплодотворить яйцеклетку может только один сперматозоид. - Only one sperm cell can fertilize the egg cell. - 2.
to enrich; to inspire
Эта встреча оплодотворила его новыми идеями. - This meeting inspired him with new ideas.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | оплодотворю́ |
| ты | - | оплодотвори́шь |
| он/она́/оно́ | - | оплодотвори́т |
| мы | - | оплодотвори́м |
| вы | - | оплодотвори́те |
| они́ | - | оплодотворя́т |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | оплодотвори́ |
| вы | оплодотвори́те |
| Past | |
|---|---|
| masculine | оплодотвори́л |
| feminine | оплодотвори́ла |
| neuter | оплодотвори́ло |
| plural | оплодотвори́ли |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | оплодотвори́вший | someone who was doing |
| Passive present | - | |
| Passive past | оплодотворённый | something which was being done |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | оплодотвори́в | while doing (past) |























