умоля́вший
participle active past of умоля́ть
imploring, pleading, entreating, supplicating
Example:Она посмотрела на него умолявшими глазами.
She looked at him with imploring eyes.
Declension
| умоля́вш- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| nom.nominative | -ий умоля́вший | -ая умоля́вшая | -ее умоля́вшее | -ие умоля́вшие |
| gen.genitive | -его умоля́вшего | -ей умоля́вшей | -его умоля́вшего | -их умоля́вших |
| dat.dative | -ему умоля́вшему | -ей умоля́вшей | -ему умоля́вшему | -им умоля́вшим |
| acc.accusative | -его -ий умоля́вшего умоля́вший | -ую умоля́вшую | -ее умоля́вшее | -их -ие умоля́вших умоля́вшие |
| inst.instrumental | -им умоля́вшим | -ей -ею умоля́вшей умоля́вшею | -им умоля́вшим | -ими умоля́вшими |
| prep.prepositional | -ем умоля́вшем | -ей умоля́вшей | -ем умоля́вшем | -их умоля́вших |






















