характере́ц
noun
- 1.
temper, disposition
У него тяжёлый характерец.
He has quite a nasty temper.
- 2.
character, nature
Ну и характерец у этой девочки!
What a character that girl is!
Declension
⚠️ Stress change.
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nom.Nominative | характере́ц | характерцы́ |
| Gen.Genitive | характерца́ | характерцо́в |
| Dat.Dative | характерцу́ | характерца́м |
| Acc.Accusative | характере́ц | характерцы́ |
| Inst.Instrumental | характерцо́м | характерца́ми |
| Prep.Prepositional | характерце́ | характерца́х |



















