вви́нтить
- 1.
to screw in
Он аккуратно ввинтил лампочку в патрон. - He carefully screwed the light bulb into the socket. - 2.
to work in, insert
Она ловко ввинтила шутку в разговор. - She deftly worked a joke into the conversation.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | ввинчу́ |
| ты | - | вви́нтишь |
| он/она́/оно́ | - | вви́нтит |
| мы | - | вви́нтим |
| вы | - | вви́нтите |
| они́ | - | вви́нтят |
Note: Stress change.
| Imperative | |
|---|---|
| ты | ввинти́ |
| вы | ввинти́те |
| Past | |
|---|---|
| masculine | ввинти́л |
| feminine | ввинти́ла |
| neuter | ввинти́ло |
| plural | ввинти́ли |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | ввинти́вший | someone who was doing |
| Passive present | - | |
| Passive past | ввинче́нный | something which was being done |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | ввинти́в | while doing (past) |























