допира́ть
- 1.
to figure out, understand
Я долго не мог допереть, что он имеет в виду. - I couldn't figure out for a long time what he meant. - 2.
to realize
Наконец-то он допёр, что это была шутка. - At last he realized that it was a joke.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | допира́ю | бу́ду допира́ть |
| ты | допира́ешь | бу́дешь допира́ть |
| он/она́/оно́ | допира́ет | бу́дет допира́ть |
| мы | допира́ем | бу́дем допира́ть |
| вы | допира́ете | бу́дете допира́ть |
| они́ | допира́ют | бу́дут допира́ть |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | допира́й |
| вы | допира́йте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | допира́л |
| feminine | допира́ла |
| neuter | допира́ло |
| plural | допира́ли |
Participles
| Active present | допира́ющий | someone who is doing |
|---|---|---|
| Active past | допира́вший | someone who was doing |
| Passive present | допира́емый | something which is being done |
| Passive past | - | |
| Gerund present | допира́я | while doing (present) |
| Gerund past | допира́в | while doing (past) |























