зевну́вший
participle active past of зевну́ть
- 1.
having yawned, who yawned
Зевнувший студент незаметно посмотрел на часы.
The student who had yawned discreetly looked at his watch.
Examples
Declension
| зевну́вш- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий зевну́вший | -ая зевну́вшая | -ее зевну́вшее | -ие зевну́вшие |
| Gen.Genitive | -его зевну́вшего | -ей зевну́вшей | -его зевну́вшего | -их зевну́вших |
| Dat.Dative | -ему зевну́вшему | -ей зевну́вшей | -ему зевну́вшему | -им зевну́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий зевну́вшего зевну́вший | -ую зевну́вшую | -ее зевну́вшее | -их -ие зевну́вших зевну́вшие |
| Inst.Instrumental | -им зевну́вшим | -ей -ею зевну́вшей зевну́вшею | -им зевну́вшим | -ими зевну́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем зевну́вшем | -ей зевну́вшей | -ем зевну́вшем | -их зевну́вших |



















