напу́дриться
verb, perfective
Very rarely used word (top 60,000)
to powder oneself, to put on powder
Example:Она быстро напудрилась перед выходом.
She quickly powdered herself before going out.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | напу́дрюсь |
| ты | - | напу́дришься |
| он/она́/оно́ | - | напу́дрится |
| мы | - | напу́дримся |
| вы | - | напу́дритесь |
| они́ | - | напу́дрятся |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | напу́дрись |
| вы | напу́дритесь |
| Past | |
|---|---|
| masculine | напу́дрился |
| feminine | напу́дрилась |
| neuter | напу́дрилось |
| plural | напу́дрились |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | powdered, having powdered oneself | |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | напу́дрившись напу́дрясь | while doing (past) |
Contributions
Lucian edited verb basics 6 years ago.






















