понёсшийся
participle active past of понести́сь
having rushed, having sped off, having darted
Понёсшийся вдаль конь скрылся из виду.
The horse that had rushed into the distance disappeared from sight.
Declension
| понёсш- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| nom.nominative | -ийся понёсшийся | -аяся понёсшаяся | -ееся понёсшееся | -иеся понёсшиеся |
| gen.genitive | -егося понёсшегося | -ейся понёсшейся | -егося понёсшегося | -ихся понёсшихся |
| dat.dative | -емуся понёсшемуся | -ейся понёсшейся | -емуся понёсшемуся | -имся понёсшимся |
| acc.accusative | -егося -ийся понёсшегося понёсшийся | -уюся понёсшуюся | -ееся понёсшееся | -ихся -иеся понёсшихся понёсшиеся |
| inst.instrumental | -имся понёсшимся | -ейся -еюся понёсшейся понёсшеюся | -имся понёсшимся | -имися понёсшимися |
| prep.prepositional | -емся понёсшемся | -ейся понёсшейся | -емся понёсшемся | -ихся понёсшихся |






















