принадлежи́ть
- 1.
to belong (to)
Эта книга принадлежит мне. - This book belongs to me. - 2.
to be part of
Он принадлежит к старинному роду. - He belongs to an old family line.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | принадлежу́ | бу́ду принадлежи́ть |
| ты | принадлежи́шь | бу́дешь принадлежи́ть |
| он/она́/оно́ | принадлежи́т | бу́дет принадлежи́ть |
| мы | принадлежи́м | бу́дем принадлежи́ть |
| вы | принадлежи́те | бу́дете принадлежи́ть |
| они́ | принадлежа́т | бу́дут принадлежи́ть |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | |
| вы | |
| Past | |
|---|---|
| masculine | принадлежа́л |
| feminine | принадлежа́ла |
| neuter | принадлежа́ло |
| plural | принадлежа́ли |
Participles
| Active present | belonging | |
|---|---|---|
| Active past | belonging, that belonged, which belonged | |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | принадлежа́ | while doing (present) |
| Gerund past | принадлежа́в | while doing (past) |























