тупя́щий
participle active present of тупи́ть
- 1.
blunting, dulling
Example:Тупящий эффект этого камня известен.
The blunting effect of this stone is well-known.
- 2.
slow-witted, dull-witted, acting stupidly (colloquial)
Example:Он сидел с каким-то тупящим выражением лица.
He sat with a somewhat dull-witted expression on his face.
Declension
| тупя́щ- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| nom.nominative | -ий тупя́щий | -ая тупя́щая | -ее тупя́щее | -ие тупя́щие |
| gen.genitive | -его тупя́щего | -ей тупя́щей | -его тупя́щего | -их тупя́щих |
| dat.dative | -ему тупя́щему | -ей тупя́щей | -ему тупя́щему | -им тупя́щим |
| acc.accusative | -его -ий тупя́щего тупя́щий | -ую тупя́щую | -ее тупя́щее | -их -ие тупя́щих тупя́щие |
| inst.instrumental | -им тупя́щим | -ей -ею тупя́щей тупя́щею | -им тупя́щим | -ими тупя́щими |
| prep.prepositional | -ем тупя́щем | -ей тупя́щей | -ем тупя́щем | -их тупя́щих |






















