- 1.
to understand, grasp
Я не мог умыслить, что произошло. - I could not understand what had happened. - 2.
to conceive, imagine
Трудно умыслить такую возможность. - It is hard to imagine such a possibility.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | ума́слю |
| ты | - | ума́слишь |
| он/она́/оно́ | - | ума́слит |
| мы | - | ума́слим |
| вы | - | ума́слите |
| они́ | - | ума́слят |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | ума́сли |
| вы | ума́слите |
| Past | |
|---|---|
| masculine | ума́слил |
| feminine | ума́слила |
| neuter | ума́слило |
| plural | ума́слили |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | ума́сливший | someone who was doing |
| Passive present | - | |
| Passive past | ума́сленный | something which was being done |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | ума́слив | while doing (past) |























