уня́вший
participleparticiple active past of уня́ть
- 1.
having calmed, having quieted, having stopped, having restrained
Унявший боль доктор вышел из палаты.
The doctor who had stopped the pain left the ward.
Declension
| уня́вш- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий уня́вший | -ая уня́вшая | -ее уня́вшее | -ие уня́вшие |
| Gen.Genitive | -его уня́вшего | -ей уня́вшей | -его уня́вшего | -их уня́вших |
| Dat.Dative | -ему уня́вшему | -ей уня́вшей | -ему уня́вшему | -им уня́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий уня́вшего уня́вший | -ую уня́вшую | -ее уня́вшее | -их -ие уня́вших уня́вшие |
| Inst.Instrumental | -им уня́вшим | -ей -ею уня́вшей уня́вшею | -им уня́вшим | -ими уня́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем уня́вшем | -ей уня́вшей | -ем уня́вшем | -их уня́вших |



















