внушённый
participleparticiple passive past of внуши́ть
- 1.
instilled, suggested, inspired
Ему была внушена мысль о мести.
The thought of revenge was instilled in him.
Examples
Declension
| внушённ- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ый внушённый | -ая внушённая | -ое внушённое | -ые внушённые |
| Gen.Genitive | -ого внушённого | -ой внушённой | -ого внушённого | -ых внушённых |
| Dat.Dative | -ому внушённому | -ой внушённой | -ому внушённому | -ым внушённым |
| Acc.Accusative | -ого -ый внушённого внушённый | -ую внушённую | -ое внушённое | -ых -ые внушённых внушённые |
| Inst.Instrumental | -ым внушённым | -ой -ою внушённой внушённою | -ым внушённым | -ыми внушёнными |
| Prep.Prepositional | -ом внушённом | -ой внушённой | -ом внушённом | -ых внушённых |
Short forms
| m | внушён |
|---|---|
| f | внушена |
| n | внушено |
| pl | внушены |



















