заблиста́ть
- 1.
to begin to shine, to gleam
В её глазах заблистали слёзы. - Tears began to glisten in her eyes. - 2.
to sparkle, to flash
На солнце заблистала вода. - The water sparkled in the sun.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | заблиста́ю |
| ты | - | заблиста́ешь |
| он/она́/оно́ | - | заблиста́ет |
| мы | - | заблиста́ем |
| вы | - | заблиста́ете |
| они́ | - | заблиста́ют |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | заблиста́й |
| вы | заблиста́йте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | заблиста́л |
| feminine | заблиста́ла |
| neuter | заблиста́ло |
| plural | заблиста́ли |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | заблиста́вший | someone who was doing |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | заблиста́в | while doing (past) |























