зарыча́вший
participleparticiple active past of зарыча́ть
- 1.
having growled, having roared
Зарычавший пёс ощетинился.
The dog, having growled, bristled.
Examples
Собака, зарычавшая на незнакомца, оскалила зубы.
The dog that growled at the stranger bared its teeth.
Declension
| зарыча́вш- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий зарыча́вший | -ая зарыча́вшая | -ее зарыча́вшее | -ие зарыча́вшие |
| Gen.Genitive | -его зарыча́вшего | -ей зарыча́вшей | -его зарыча́вшего | -их зарыча́вших |
| Dat.Dative | -ему зарыча́вшему | -ей зарыча́вшей | -ему зарыча́вшему | -им зарыча́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий зарыча́вшего зарыча́вший | -ую зарыча́вшую | -ее зарыча́вшее | -их -ие зарыча́вших зарыча́вшие |
| Inst.Instrumental | -им зарыча́вшим | -ей -ею зарыча́вшей зарыча́вшею | -им зарыча́вшим | -ими зарыча́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем зарыча́вшем | -ей зарыча́вшей | -ем зарыча́вшем | -их зарыча́вших |
Short forms
-Word familyрыча́тьPRO
- рыча́тьto growl; to roar; to growl (at someone)
- зарыча́тьto start growling
- прорыча́тьto growl



















