констата́ция
nounfeminineinanimatecountablevery rarely used (#29599)
- 1.
ascertaining, verification, establishment
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nom.nominative | констата́ция | констата́ции |
| gen.genitive | констата́ции | констата́ций |
| dat.dative | констата́ции | констата́циям |
| acc.accusative | констата́цию | констата́ции |
| inst.instrumental | констата́цией констата́циею | констата́циями |
| prep.prepositional | констата́ции | констата́циях |
Word familyконстата́цияPRO
- констата́цияascertaining
- констати́роватьto state/to assert
Contributions
Lucian edited noun basics 7 years ago.



















