лущи́вший
participle active past of лущи́ть
- 1.
having peeled, having shelled, having husked
Лущивший орехи старик сидел на лавочке.
The old man who shelled nuts sat on the bench.
Examples
Старик, лущивший горох, рассказывал внукам сказки.
The old man who had been shelling peas told his grandchildren fairy tales.
Declension
| лущи́вш- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| nom.nominative | -ий лущи́вший | -ая лущи́вшая | -ее лущи́вшее | -ие лущи́вшие |
| gen.genitive | -его лущи́вшего | -ей лущи́вшей | -его лущи́вшего | -их лущи́вших |
| dat.dative | -ему лущи́вшему | -ей лущи́вшей | -ему лущи́вшему | -им лущи́вшим |
| acc.accusative | -его -ий лущи́вшего лущи́вший | -ую лущи́вшую | -ее лущи́вшее | -их -ие лущи́вших лущи́вшие |
| inst.instrumental | -им лущи́вшим | -ей -ею лущи́вшей лущи́вшею | -им лущи́вшим | -ими лущи́вшими |
| prep.prepositional | -ем лущи́вшем | -ей лущи́вшей | -ем лущи́вшем | -их лущи́вших |



















