манти́лька
- 1.
mantilla, lace shawl
Она накинула на плечи лёгкую мантильку. - She threw a light mantilla over her shoulders.
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nom.nominative | манти́лька | манти́льки |
| gen.genitive | манти́льки | манти́лек |
| dat.dative | манти́льке | манти́лькам |
| acc.accusative | манти́льку | манти́льки |
| inst.instrumental | манти́лькой | манти́льками |
| prep.prepositional | манти́льке | манти́льках |























