обезголо́сеть
verb, perfective
Very rarely used word (top 60,000)
to lose one's voice, to become voiceless
Example:После длительного пения она совсем обезголосела.
After long singing, she completely lost her voice.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | обезголо́сею |
| ты | - | обезголо́сеешь |
| он/она́/оно́ | - | обезголо́сеет |
| мы | - | обезголо́сеем |
| вы | - | обезголо́сеете |
| они́ | - | обезголо́сеют |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | обезголо́сей |
| вы | обезголо́сейте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | обезголо́сел |
| feminine | обезголо́села |
| neuter | обезголо́село |
| plural | обезголо́сели |
Participles
| Active present | ||
|---|---|---|
| Active past | hoarse, having lost one's voice, voiceless | |
| Passive present | ||
| Passive past | ||
| Gerund present | ||
| Gerund past | обезголосев обезголосевши | while doing (past) |
Contributions
Lucian edited verb basics 6 years ago.






















