обезголо́сеть
verb, perfective
Very rarely used word (top 60,000)
to lose one's voice, to become voiceless
После длительного пения она совсем обезголосела.
After long singing, she completely lost her voice.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | обезголо́сею |
| ты | - | обезголо́сеешь |
| он/она́/оно́ | - | обезголо́сеет |
| мы | - | обезголо́сеем |
| вы | - | обезголо́сеете |
| они́ | - | обезголо́сеют |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | обезголо́сей |
| вы | обезголо́сейте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | обезголо́сел |
| feminine | обезголо́села |
| neuter | обезголо́село |
| plural | обезголо́сели |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | hoarse, having lost one's voice, voiceless | |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | обезголосев обезголосевши | while doing (past) |
Contributions
Lucian edited verb basics 6 years ago.






















