обосо́биться
to isolate oneself, to become separate, to become distinct, to seclude oneself
Example:Он решил обособиться от своих коллег.
He decided to isolate himself from his colleagues.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | обосо́блюсь |
| ты | - | обосо́бишься |
| он/она́/оно́ | - | обосо́бится |
| мы | - | обосо́бимся |
| вы | - | обосо́битесь |
| они́ | - | обосо́бятся |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | обосо́бься |
| вы | обосо́бьтесь |
| Past | |
|---|---|
| masculine | обосо́бился |
| feminine | обосо́билась |
| neuter | обосо́билось |
| plural | обосо́бились |
Participles
| Active present |
| |
|---|---|---|
| Active past | isolated, separate, detached, self-contained | |
| Passive present |
| |
| Passive past |
| |
| Gerund present |
| |
| Gerund past | обосо́бившись обосо́бясь | while doing (past) |
Contributions
Lisa edited related words 11 months ago.
Lucian edited verb basics 6 years ago.






















