осканда́лить
verb, perfective
Very rarely used word (top 50,000)
discredit, put in an awkward position
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | осканда́лю |
| ты | - | осканда́лишь |
| он/она́/оно́ | - | осканда́лит |
| мы | - | осканда́лим |
| вы | - | осканда́лите |
| они́ | - | осканда́лят |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | осканда́ль |
| вы | осканда́льте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | осканда́лил |
| feminine | осканда́лила |
| neuter | осканда́лило |
| plural | осканда́лили |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | disgraced, scandalized, having caused a scandal | |
| Passive present | - | |
| Passive past | disgraced, compromised, scandal-ridden | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | оскандалив оскандаливши осканда́ля | while doing (past) |
Contributions
Lucian edited verb basics 6 years ago.






















