подломи́ть
- 1.
to break, to snap, to bend and break
Example:Он подломил ветку, чтобы развести костёр.
He broke the branch to make a fire.
- 2.
to undermine, to weaken, to cripple, to break
Example:Тяжёлые новости подломили его дух.
The bad news broke his spirit.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | подломлю́ |
| ты | - | подло́мишь |
| он/она́/оно́ | - | подло́мит |
| мы | - | подло́мим |
| вы | - | подло́мите |
| они́ | - | подло́мят |
Note: Stress change.
| Imperative | |
|---|---|
| ты | подломи́ |
| вы | подломи́те |
| Past | |
|---|---|
| masculine | подломи́л |
| feminine | подломи́ла |
| neuter | подломи́ло |
| plural | подломи́ли |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | having buckled (something), having snapped (something), that broke (underneath), that caused to give way | |
| Passive present | - | |
| Passive past | broken, bent, crippled, partially snapped | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | подломи́в подломивши | while doing (past) |
Contributions
Lucian edited verb basics 6 years ago.






















