- 1.
to become aroused; to get erect
Он легко эрегирует при возбуждении. - He gets an erection easily when aroused. - 2.
to cause an erection
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | эреги́рую | бу́ду эреги́ровать |
| ты | эреги́руешь | бу́дешь эреги́ровать |
| он/она́/оно́ | эреги́рует | бу́дет эреги́ровать |
| мы | эреги́руем | бу́дем эреги́ровать |
| вы | эреги́руете | бу́дете эреги́ровать |
| они́ | эреги́руют | бу́дут эреги́ровать |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | эреги́руй |
| вы | эреги́руйте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | эреги́ровал |
| feminine | эреги́ровала |
| neuter | эреги́ровало |
| plural | эреги́ровали |
Participles
| Active present | эреги́рующий | someone who is doing |
|---|---|---|
| Active past | эреги́ровавший | someone who was doing |
| Passive present | эреги́руемый | something which is being done |
| Passive past | эреги́рованный | something which was being done |
| Gerund present | эреги́руя | while doing (present) |
| Gerund past | эреги́ровав | while doing (past) |























