влюбля́ть
- 1.
to make fall in love
Его улыбка легко влюбляет людей. - His smile easily makes people fall in love. - 2.
to enchant, captivate
Этот город влюбляет с первого взгляда. - This city captivates at first sight.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | влюбля́ю | бу́ду влюбля́ть |
| ты | влюбля́ешь | бу́дешь влюбля́ть |
| он/она́/оно́ | влюбля́ет | бу́дет влюбля́ть |
| мы | влюбля́ем | бу́дем влюбля́ть |
| вы | влюбля́ете | бу́дете влюбля́ть |
| они́ | влюбля́ют | бу́дут влюбля́ть |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | влюбля́й |
| вы | влюбля́йте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | влюбля́л |
| feminine | влюбля́ла |
| neuter | влюбля́ло |
| plural | влюбля́ли |
Participles
| Active present | влюбля́ющий | someone who is doing |
|---|---|---|
| Active past | влюбля́вший | someone who was doing |
| Passive present | влюбля́емый | something which is being done |
| Passive past | in love ( couple-n) | |
| Gerund present | влюбля́я | while doing (present) |
| Gerund past | влюбля́в | while doing (past) |























