впечатля́ть
verbimperfectivevery rarely used (#17236)
- 1.
impress
Examples
Э́то действительно впечатля́ет.
It's really quite impressive.
Впечатля́ет.
That was impressive.
Твоё мастерство́ меня впечатля́ет.
Your skill impresses me.
Впечатля́ет, пра́вда?
Impressive, isn't it?
Очень впечатля́ет.
That's very impressive.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | впечатля́ю | бу́ду впечатля́ть |
| ты | впечатля́ешь | бу́дешь впечатля́ть |
| он/она́/оно́ | впечатля́ет | бу́дет впечатля́ть |
| мы | впечатля́ем | бу́дем впечатля́ть |
| вы | впечатля́ете | бу́дете впечатля́ть |
| они́ | впечатля́ют | бу́дут впечатля́ть |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | впечатля́й |
| вы | впечатля́йте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | впечатля́л |
| feminine | впечатля́ла |
| neuter | впечатля́ло |
| plural | впечатля́ли |
Participles
| Active present | impressive | |
|---|---|---|
| Active past | impressive (referring to something that impressed in the past), that impressed, having impressed | |
| Passive present | impressionable, susceptible, easily impressed | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | впечатля́я | while doing (present) |
| Gerund past | впечатляв впечатлявши | while doing (past) |
Word familyвпечатля́тьPRO
- впечатля́тьimpress
- впечатле́ниеimpression



















