ду́нувший
participleparticiple active past of ду́нуть
- 1.
having blown, that blew
Ветерок, дунувший со стороны озера, принес приятную прохладу.
The breeze that blew from the lake brought a pleasant coolness.
Examples
Declension
| ду́нувш- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий ду́нувший | -ая ду́нувшая | -ее ду́нувшее | -ие ду́нувшие |
| Gen.Genitive | -его ду́нувшего | -ей ду́нувшей | -его ду́нувшего | -их ду́нувших |
| Dat.Dative | -ему ду́нувшему | -ей ду́нувшей | -ему ду́нувшему | -им ду́нувшим |
| Acc.Accusative | -его -ий ду́нувшего ду́нувший | -ую ду́нувшую | -ее ду́нувшее | -их -ие ду́нувших ду́нувшие |
| Inst.Instrumental | -им ду́нувшим | -ей -ею ду́нувшей ду́нувшею | -им ду́нувшим | -ими ду́нувшими |
| Prep.Prepositional | -ем ду́нувшем | -ей ду́нувшей | -ем ду́нувшем | -их ду́нувших |



















