зарыча́ть
rare #22605
verbperfective
- 1.
to start growling
Examples
Пёс, скалившийся на незнакомца, зарычал громче.
The dog, baring its teeth at the stranger, growled even louder.
Собака зарычала на подкрадывающегося незнакомца.
The dog growled at the stranger sneaking up.
Пёс, оскалившийся на прохожего, зарычал.
The dog, baring its teeth at a passerby, growled.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | зарычу́ |
| ты | - | зарычи́шь |
| он/она́/оно́ | - | зарычи́т |
| мы | - | зарычи́м |
| вы | - | зарычи́те |
| они́ | - | зарыча́т |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | зарычи́ |
| вы | зарычи́те |
| Past | |
|---|---|
| masculine | зарыча́л |
| feminine | зарыча́ла |
| neuter | зарыча́ло |
| plural | зарыча́ли |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | having growled, having roared | |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | зарыча́в зарычавши | while doing (past) |
Word familyрыча́тьPRO
- рыча́тьto growl; to roar; to growl (at someone)
- зарыча́тьto start growling
- прорыча́тьto growl
Learn
Contributions
mirco.deckers edited related words 1 year ago.
Villy edited translation 4 years ago.
Lisa edited verb basics 7 years ago.



















