клони́вший
participle active past of клони́ть
- 1.
inclining, bending, leaning
Солнце, клонившееся к закату, окрасило небо в оранжевые тона. - The sun, inclining towards the sunset, colored the sky in orange tones.
Declension
| клони́вш- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| nom.nominative | -ий клони́вший | -ая клони́вшая | -ее клони́вшее | -ие клони́вшие |
| gen.genitive | -его клони́вшего | -ей клони́вшей | -его клони́вшего | -их клони́вших |
| dat.dative | -ему клони́вшему | -ей клони́вшей | -ему клони́вшему | -им клони́вшим |
| acc.accusative | -его -ий клони́вшего клони́вший | -ую клони́вшую | -ее клони́вшее | -их -ие клони́вших клони́вшие |
| inst.instrumental | -им клони́вшим | -ей -ею клони́вшей клони́вшею | -им клони́вшим | -ими клони́вшими |
| prep.prepositional | -ем клони́вшем | -ей клони́вшей | -ем клони́вшем | -их клони́вших |
Short forms
-Word family клони́тьPRO
- клони́тьincline
- уклони́тьto incline/slope/to give an incline or slope to something; to force someone to evade/avoid
- уклоня́тьto incline/slope/to give an incline or slope to something; to force someone to evade/avoid
- клони́тьсяbow; be aimed(actions or deeds)
- наклони́тьto tilt
LockedUnlock full word family























