козырну́вший
participle active past of козырну́ть
- 1.
having played a trump card
Example:Игрок, козырнувший пиковой дамой, забрал взятку.
The player who played the queen of spades as a trump card took the trick.
- 2.
having saluted (militarily)
Example:Офицер, козырнувший генералу, доложил о ситуации.
The officer who saluted the general reported on the situation.
- 3.
having boasted, having shown off
Example:Он, козырнувший своими связями, получил эту работу.
He, having boasted about his connections, got this job.
Declension
| козырну́вш- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| nom.nominative | -ий козырну́вший | -ая козырну́вшая | -ее козырну́вшее | -ие козырну́вшие |
| gen.genitive | -его козырну́вшего | -ей козырну́вшей | -его козырну́вшего | -их козырну́вших |
| dat.dative | -ему козырну́вшему | -ей козырну́вшей | -ему козырну́вшему | -им козырну́вшим |
| acc.accusative | -его -ий козырну́вшего козырну́вший | -ую козырну́вшую | -ее козырну́вшее | -их -ие козырну́вших козырну́вшие |
| inst.instrumental | -им козырну́вшим | -ей -ею козырну́вшей козырну́вшею | -им козырну́вшим | -ими козырну́вшими |
| prep.prepositional | -ем козырну́вшем | -ей козырну́вшей | -ем козырну́вшем | -их козырну́вших |






















