ме́тивший
participle active past of ме́тить
- 1.
marking, having marked, tagging, labeling
Example:Метивший деревья лесоруб точно знал, какие рубить.
The woodcutter marking the trees knew exactly which ones to fell.
- 2.
aiming, having aimed, intending, destined for
Example:Метивший в ворота нападающий пробил мимо.
The striker aiming at the goal shot wide.
Declension
| ме́тивш- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| nom.nominative | -ий ме́тивший | -ая ме́тившая | -ее ме́тившее | -ие ме́тившие |
| gen.genitive | -его ме́тившего | -ей ме́тившей | -его ме́тившего | -их ме́тивших |
| dat.dative | -ему ме́тившему | -ей ме́тившей | -ему ме́тившему | -им ме́тившим |
| acc.accusative | -его -ий ме́тившего ме́тивший | -ую ме́тившую | -ее ме́тившее | -их -ие ме́тивших ме́тившие |
| inst.instrumental | -им ме́тившим | -ей -ею ме́тившей ме́тившею | -им ме́тившим | -ими ме́тившими |
| prep.prepositional | -ем ме́тившем | -ей ме́тившей | -ем ме́тившем | -их ме́тивших |






















